Η Βασίλισσα της ομορφιάς

Επί Κολωνώ Κεντρική σκηνή

Δράμα Κοινωνικό 2019
watchlist
9,7 / 10
3 χρήστες
-
βαθμολόγησε

Ένα απ’ τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης παγκόσμιας δραματουργίας, «Η Βασίλισσα της ομορφιάς» (Beauty Queen of Leenane), του Ιρλανδού συγγραφέα Μάρτιν ΜακΝτόνα, κάνει πρεμιέρα στις 18 Δεκεμβρίου στο θέατρο Επί Κολωνώ απ’ την Ομάδα Νάμα.

 

«Η Βασίλισσα της ομορφιάς» έκανε παγκοσμίως γνωστό τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, τον μοναδικό συγγραφέα μετά τον Σαίξπηρ που, σε ηλικία μόλις 26 χρόνων, είδε ν’ ανεβαίνουν στο Λονδίνο, μέσα στην ίδια χρονιά, τέσσερα έργα του. Ακολουθώντας τη σπουδαία παράδοση της ιρλανδικής δραματουργίας «Η Βασίλισσα της ομορφιάς» είναι μια τραγωδία για την ανθρώπινη μοναξιά με μαύρο, διαβρωτικό χιούμορ, έντονο σασπένς και μεγάλες ανατροπές.

Μια βαθιά τομή στη σύγχρονη ζωή, μια ανατομία των σχέσεων με επιθετικό και βίαιο τρόπο αλλά και βαθιές ανθρώπινες ρωγμές, έργο αντίστοιχο του in yer face theatre που αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία τη δεκαετία του ‘90. Πώς βιώνουν οι άνθρωποι τη ζωή; Μπορούν οι σχέσεις γονιών και παιδιών ν’ αυτονομηθούν; Μπορεί η αγάπη να λειτουργήσει εγκλωβιστικά και να φυλακίσει τον άνθρωπο; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς προσπαθώντας να βρει μία διέξοδο απ’ τη δυστυχία του; Όλα αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα αποτυπώνονται στο έργο του ΜακΝτόνα με τρόπο μοναδικό, με έντονη, ασυμβίβαστη και εξαιρετικά γοητευτική γραφή.

Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ιρλανδίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, δύο γυναίκες ζουν μόνες τους. Η ηλικιωμένη αυταρχική Μαγκ Φόλαν και η 40χρονη κόρη της, Μωρήν, που τη φροντίζει. Μια σχέση αγάπης και μίσους, που καθιστά τη συμβίωσή τους σχεδόν αφόρητη σ’ έναν ανελέητο αλληλοσπαραγμό. Τη ζωή τους θα ανατρέψει η εμφάνιση του Πάτο Ντούλυ, ενός άνδρα που επιστρέφει για λίγο στην πόλη του και έχει πάντα στο μυαλό του, 20 χρόνια τώρα, τη Μωρήν ως τη βασίλισσα της ομορφιάς της μικρής τους πόλης. Η τελευταία, ουσιαστικά, ευκαιρία της Μωρήν ν’ αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Κριτικές χρηστών

Ανώνυμος

10/10
Ένα ιδιαίτερα δυνατό δραματουργικά έργο από τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, το οποίο με την σκηνοθεσία της Σκότη, δεν παρακολουθεί απλά ο θεατής, αλλά το ζει, διαμορφώνει άποψη. Σε ένα φτωχικό σπίτι στην όμορφη αλλά απομονωμένη επαρχία της Βόρειας Ιρλανδίας ζει η μητέρα με την γεροντοκόρη κόρη της. Η σχέση των δύο γυναικών είναι εξοντωτική. Ο καταπιεστικός και έξω από κάθε νόρμα χαρακτήρας της μητέρας-τέρατος, κακοποιεί λεκτικά καθημερινά την κόρη-υπηρέτρια/νοσοκόμα. Δεν προσποιείται καν, έτσι ώστε να την κρατήσει εγωιστικά κοντά της για να την υπηρετεί μέχρι το τέλος. Κατακτητικά και με θράσος, την δηλητηριάζει συνεχώς και μάλιστα δεν διστάζει να την ειρωνευτεί για μυστικά που τα μαθαίνει και εξαφανίζει τα όποια στοιχεία τους, παραβιάζοντας τον προσωπικό χώρο της κόρης και καθ’ υπέρβαση κάθε «μητρικού δικαιώματος». Απουσιάζει εντελώς η αναμενόμενη άδολη μητρική αγάπη. Από την άλλη η κόρη, πλήρως αποκομμένη από την κοινωνική και χωρίς προσωπική ζωή, είναι κατ’ αποκλειστικότητα επιφορτισμένη με την φροντίδα της μητέρας. Ψυχικά ασταθής, λόγω της οικονομικής εξάρτησης και της μητρικής καταπίεσης, δεν τολμάει να κάνει το άνοιγμα, το φαντάζεται μόνο. Η κορύφωση τραγική και για τις δύο ηρωίδες. Η σκηνοθεσία της κ. Σκότη είναι αριστοτεχνική. Επιτυγχάνουν τον στόχο του έργου, οδηγώντας ολόσωστα τους τέσσερις ηθοποιούς. Εξαιρετική στον ρόλο της η Αγορίτσα Οικονόμου, εξαιρετική και η Σοφία Σεϊρλή. Μεταφέρουν άψογα στον θεατή την βιτριολική και εξοντωτική σχέση μητέρας – κόρης. Ο Τσιτσιόπουλος δρώντας ανακουφιστικά φέρνει τρυφερότητα και ρομαντισμό στο σπίτι, ενώ ο Κατσής μέσα από τον χαρακτήρα του μας φέρνει χιούμορ. Ο θεατής τα χρειάζεται και τα δύο. Πολύ πετυχημένο το σκηνικό, μας μεταφέρει πραγματικά στο λιτό και κρύο σπίτι του έργου. Παράσταση διαμάντι της φετινής θεατρικής σεζόν, την συνιστώ ανεπιφύλακτα!
0