Το έργο εκτυλίσσεται σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό. Η πλοκή ξεδιπλώνεται μέσα από τον διάλογο δύο αντρών, οι οποίοι εκ πρώτης όψεως περιμένουν το τρένο. Καθώς όμως εξελίσσεται η υπόθεση, ο δεύτερος άντρας, ο οποίος βρίσκεται σε μία κατάσταση άρνησης και εκνευρισμού, αναθεωρεί βασικές αρχές και απόψεις του πάνω σε θεμελιώδη υπαρξιακά ερωτήματα. Τελικά τι είναι η ζωή, ο θάνατος; Τι αξία έχουν η οικογένεια και η εργασία, το χρήμα και η εξουσία; Μέσα από ένα διάλογο με πολλαπλές επαναλήψεις, ο πρώτος άντρας καταφέρνει να φέρει τον συνομιλητή του αντιμέτωπο με μία τρομακτική αλήθεια…

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Χρόνος.

Ο πιο αμείλικτος αντίπαλος του ανθρώπου.

Περνάει γρήγορα, δεν σέβεται τίποτα και δεν σταματάει ποτέ.

Όνειρα.

Πραγματικά, ρεαλιστικά, φανταστικά και όμως δυνατά.

Άνθρωπος.

Στόχος της παράστασης είναι να συνειδητοποιήσει ο κάθε άνθρωπος που αναλώνει τον πολύτιμο χρόνο του και σε τι, προκειμένου να νιώσει ολοκληρωμένος και να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα. Μήπως όμως τα όνειρα του αυτά έρχονται σε σύγκρουση με άλλα πιο σημαντικά;

Μήπως αφήνουμε στην αναμονή, σημαντικές αξίες της ζωής που ίσως να μην προλάβουμε να ζήσουμε για χάρη ενός ονείρου;

Mήπως τελικά το όνειρο αυτό είναι μία ψευδαίσθηση για να μάθουμε το ποιοί ή τι είμαστε;

Τι περιμένουμε να συμβεί προκειμένου να καταλάβουμε τι χάσαμε;

Εσείς τι περιμένετε;