Ο Μάρκος Βαμβακάρης, που θεωρήθηκε ο πατριάρχης του ρεμπέτικου τραγουδιού, κι αυτός που καθόρισε με τη μουσική και τους στίχους του το μέλλον της ελληνικής λαϊκής μουσικής, τρία χρόνια πριν πεθάνει, αφηγήθηκε τη ζωή του, θέλοντας να "ξεθυμάνει η φούντωση της καρδιάς του από τόσα πολλά, τέτοια που ο καθένας δεν θα ήθελε να έχει στη δικιά του την ιστορία".

Με συγκλονιστικό τρόπο αφηγείται τις ιστορίες του με τις γυναίκες, το χασίσι και κυρίως με το μπουζούκι, για το οποίο έδωσε το παν αλλά και κέρδισε το παν. Χωρίς να κρύψει τίποτα, με μια ειλικρίνεια που η σκληρότητά της σε συγκλονίζει, ζητάει να καταλάβουμε, πως, αν ζούσαμε την ίδια ζωή μ’ εκείνον, τα ίδια θα παθαίναμε και τα ίδια θα κάναμε.