«Βία ή παράγοντας που προκαλεί τη βία στο σχολείο αλλά και έξω από αυτό είναι κάθε φράση ή ενέργεια που ταπεινώνει ένα παιδί ή έναν ενήλικα».

Στη θεατρική κωμωδία «Ζητείτο Ψεύτης» οι ηθοποιοί δεν ασχολούνται με σοβαρά πράγματα…ασχολούνται όμως σοβαρά με τα πράγματα. Ακροβατούν μεταξύ σοβαρού και αστείου για να σηκώσουν το δάχτυλο, να καταδείξουν και να καταδικάσουν με ηχηρή φωνή κάθε μορφή διάκρισης και προκατάληψης. Χρησιμοποιούν το χιούμορ ως όχημα, ως στεγανή και αβύθιστη βάρκα για να διασχίσουν αγριεμένα ποτάμια πληγωμένων ψυχών και προσπαθούν να φτάσουν στην απέναντι όχθη, να φτάσουν σε μεγάλες και πικρές αλήθειες, να φτάσουν στη λύτρωση.

Μα κι αν δεν φτάσουν ποτέ;;; Τι θα γίνει αν δεν φτάσουν ποτέ;;; Τίποτα…ή μάλλον πολλά…μιας και σε αυτή τους τη προσπάθεια, σε αυτό τους το ταξίδι κρύβεται όλη η ουσία. Τι λέτε κι εσείς;