Κάθε χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού η Έλλη πάει διακοπές, στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς κοντά στη θάλασσα. Το φετινό καλοκαίρι όμως, είναι αλλιώτικο από τα προηγούμενα. Η Έλλη φτάνει στο εξοχικό και ανακαλύπτει πως η γιαγιά της δεν είναι εκεί. Ο παππούς δεν μπορεί να βρει τις λέξεις, για να της πει, που έχει πάει η γιαγιά.

Έτσι ο παππούς εφευρίσκει έναν φανταστικό κόσμο  για να μπορέσει να εξηγήσει στην εγγονή του, την απουσία της γιαγιάς.  Όμως γιατί η γιαγιά άφησε πίσω την ομπρέλα της; Και τώρα ποιός θα φτιάξει το περίφημο κέικ της;  Και το κυριότερο πως θα βλέπει χωρίς τα γυαλιά της;

Πρόκειται για ένα  ποιητικό  έργο το οποίο με τρυφερότητα  πραγματεύεται το θέμα της απώλειας, τις αλλαγές στη ζωή και πως η συμφιλίωση με τις αλλαγές αυτές μας επαναπροσδιορίζουν.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2004 από το θέατρο 'Πόρτα' της Ξένιας Καλογεροπούλου.