Ο σπουδαίος Ιταλός συγγραφέας, ανανεωτής της ιταλικής κωμωδίας, ασκεί κριτική στην αλαζονεία, την αδιαλλαξία και την κατάχρηση εξουσίας μέσα από μια εκρηκτική κωμωδία χαρακτήρων.

Η σκερτσόζα Μιραντολίνα είναι ιδιοκτήτρια μιας Λοκάντας (Πανδοχείο), την οποία συντηρεί με περίσσια καπατσοσύνη, αλλά και με την βοήθεια του πιστού καμαριέρη της Φαβρίκη. Η Μιραντολίνα διασκεδάζει αφάνταστα με την στενή "πολιορκία" που υφίσταται από δύο ενοίκους της, τον Μαρκήσιο και τον Κόμη ώσπου εμφανίζεται ο Ιππότης, ο οποίος πυροδοτεί ξάφνου το ενδιαφέρον της. Στην "παρέα", προστίθενται και δύο θεατρίνες, η Ορτένσια και η Δηιάνειρα. Η ανομοιομορφία των χαρακτήρων, αλλά και οι αναπάντεχες εξελίξεις οδηγούν σε επικίνδυνα παιχνίδια, κωμικές παρεξηγήσεις και απροσδόκητες εκπλήξεις.

Ο Σκηνοθέτης της παράστασης, τοποθετεί το έργο, που ανέβηκε για πρώτη φορά το 1753, στα τέλη της δεκαετίας του 70 - αρχές 80.

"Τα σπουδαία έργα, τα έχουμε πάντα στην καρδιά μας, αντέχουν στον χρόνο και μπορούν να σταθούν σε κάθε εποχή.

[Μιραντολίνα: Αυτή σας η προθυμία θα με ευχαριστεί, όσο θα μένει μέσα στα όρια της ευπρέπειας και της τιμής.] "