Αναφέρεται στις περιπέτειες της μικρής Δώρας, που ένας κυκλώνας την έστειλε μακριά απ’ την πατρίδα της και στις προσπάθειές της να βρει τον «μάγο» του Οζ για να τη βοηθήσει να επιστρέψει στο σπίτι της. Στο δρόμο της θα συναντήσει τρία πλάσματα που ζητούν και αυτά τη βοήθεια του «μάγου» για να τους δώσει αυτά που νομίζουν ότι στερούνται. Ένα σκιάχτρο, που ζητά μυαλό, ένα τενεκεδένιο ξυλοκόπο που ζητά καρδιά κι ένα λιοντάρι, που ζητά θάρρος.

Στο τέλος του έργου ο μικρός (και όχι μόνο) θεατής θα βγάλει τα συμπεράσματά του:
Η φιλία, η συντροφικότητα, η συλλογική προσπάθεια και η κατανόηση, είναι ο μόνος τρόπος, για να πετύχει τους στόχους του, χωρίς να καταφεύγει σε «σωτήρες», που εκμεταλλεύονται τα «αδιέξοδα» κάθε εποχής, τη μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας.
Και ακόμη: Όσο μεγαλύτερη μόρφωση και πολιτισμός υπάρχει, τόσο λιγότερος χώρος απομένει για να επιβιώσουν «μάγοι» και προκαταλήψεις.