Στο νέο της έργο, η αντισυμβατική χορογράφος Marlene Monteiro Freitas (Αργυρός Λέοντας για τον Χορό, Μπιεννάλε της Βενετίας, 2018), που είχε ξεσηκώσει το κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στο παρελθόν με τις παραστάσεις Βάκχες και of ivory and flesh - statues also suffer, επιστρέφει με ακόμα ένα έργο, όπου κυριαρχούν το δαιμονικό στοιχείο, η μεταμόρφωση, ο σουρεαλισμός, αλλά και το άφθονο χιούμορ. Τοποθετημένη σε μια εξέδρα, ως χορωδία, η ομάδα χορευτών*τριών της εξερευνά το Κακό ως θεϊκή μέθη, όπως υποδηλώνει ο τίτλος του έργου, αλλά και ως συνθήκη έκστασης, καλλιτεχνικής δημιουργίας και κοινωνικής ανατροπής, με τη σκηνή του θεάτρου να γίνεται ο κατεξοχήν χώρος αποκάλυψής του.

Στην παράσταση γίνεται χρήση στροβοσκοπικών φωτισμών