Τον κινηματογράφο τον λαχταράω. Είναι ο εραστής που όλοι θα θέλαμε να έχουμε

Κάθε ρόλος είναι σαν παιδί σου. Γεννιέται μέσα από σένα, του δίνεις σάρκα και οστά αμφιβάλλοντας πάντα για το αν είσαι καλή «μάνα», υπάρχει αδιάλειπτα στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Όταν τον αποχωριστείς, σκέφτεσαι ότι δεν πρόλαβες να κάνεις μαζί του

Η πρώτη μου επαφή με το θέατρο έγινε όταν ήμουν μικρή και με πήγε η μητέρα μου στο θέατρο να δούμε “Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Ένιωθα μαγεμένη, είχα εκστασιαστεί και παράλληλα ζήλευα όλους όσους ήταν πάνω στη σκηνή