Η σκηνοθέτης Έλενα Καρακούλη ανεβάζει το "Misery", από το ομώνυμο βιβλίο του διάσημου συγγραφέα Στίβεν Κινγκ και μίλησε στο unstage για το ίδιο το έργο, τη σχέση των ηρώων και την δική της ματιά πάνω στο έργο. 

Tι ήταν αυτό που σ' έκανε να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ;

Η πρόταση για το Μίζερι μού έγινε από την Φιλαρέτη Κομνηνού και την δέχτηκα με ενθουσιασμό, χωρίς δεύτερη σκέψη. Το Μίζερι είναι ένα έργο που -ενώ ξεκινά με μια απλή, ρεαλιστική ιδέα (τον εγκλωβισμό ενός συγγραφέα από την νούμερο ένα θαυμάστριά του)- έχει μια ρωγμή που αποκαλύπτεται όσο το έργο προχωρά.

Ποια ήταν τα συναισθήματα σου όταν πρωτοδιάβασες το βιβλίο και είδες την ταινία;

Ομολογώ ότι όταν ξαναδιάβασα το έργο, το είδα μέσα από την οπτική του συγγραφέα. Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι είχα μόλις εκδώσει εκδώσει και η ίδια το πρώτο μου βιβλίο, κι έτσι ήταν μάλλον αναπόφευκτη η ταύτιση με τον Πωλ Σέλντον, με την εσωτερική πάλη του συγγραφέα. Ο Πωλ αιχμαλωτίζεται από μια διαταραγμένη γυναίκα αλλά ταυτόχρονα σκοντάφτει πάνω στις παγίδες που του στήνει το ίδιο του το μυαλό και αυτό ακριβώς το σημείο είναι που εμένα προσωπικά με αφορά.

Ποια είναι τα στοιχεία που προκαλούν το φόβο στον θεατή;

Η ίδια η συνθήκη του έργου περιέχει από γραφής σκηνές που προκαλούν φόβο. Σήμερα γίνεται λόγος για τοξικές σχέσεις, σχέσεις εξάρτησης, εκεί όπου η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον θαυμασμό, στην φροντίδα και στην κακοποίηση είναι συχνά θολή. Αυτό ακριβώς προκαλεί νομίζω τον φόβο του θεατή, τα πολλαπλά προσωπεία της Άννι αλλά και η ανομολόγητη ανάγκη του ήρωα για αναγνώριση.

Θα ήθελες να μου μιλήσεις για την σχέση των δύο ηρώων (Πωλ-Άννι) αλλά και γι' αυτή την άτυπη μάχη που εξελίσσεται;

Αφορμή της συνάντησης των δύο ηρώων είναι ένα αυτοκινητικό ατύχημα. Ο διάσημος συγγραφέας  ξυπνά από ένα κώμα, βρίσκεται σοβαρά τραυματισμένος στο σπίτι της Άννι, η οποία τον περιθάλπτει. Η Άννι, πρώην νοσηλεύτρια, ζει απομονωμένη και  έχει εμμονή με την Μίζερι, την μυθιστορηματική ηρωίδα που έχει δημιουργήσει ο αγαπημένος της συγγραφέας. Αποφασίζει λοιπόν να τον σώσει κι αναλαμβάνει μάλιστα να διορθώσει τα λάθη του και να τον οδηγήσει στον σωστό δρόμο. Χάρη σε εκείνη ο Πωλ Σέλντον θα γράψει το αριστούργημά του, την Επιστροφή της Μίζερι.

Σκηνοθετώντας την παράσταση και ξαναδιαβάζοντας το βιβλίο θελήσεις να δώσεις μία νέα ανάγνωση;

Το έργο ξεκινά με τη συνάντηση δυο ανθρώπων σε αυτή την ιδιαίτερη συνθήκη, μετά από το ατύχημα.. Η βάση του έργου είναι όπως ανέφερα ρεαλιστική, όμως υπάρχουν σημεία όπου το ίδιο το μυθιστόρημα- αλλά και η θεατρική του διασκευή- υπονομεύουν τον ρεαλισμό. Στα δικά μου μάτια, το Μίζερι είναι ένα σχόλιο για τις εμμονές,  τις σκοτεινές επιθυμίες και την ανάγκη  για δημιουργία. Το  σκηνικό της Εύας Μανιδάκη, η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου, οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου και η δουλειά όλων των συντελεστών αποτυπώνουν  αυτό ακριβώς το ψυχικό τοπίο και δίνουν το στίγμα της προσέγγισης.

Εκτός απ' το αρχικό στοιχείο του θρίλερ ποια άλλα ανακάλυψες;

Σε ένα πρώτο επίπεδο μιλάμε πράγματι για ένα έργο που έχει την  αγωνία και την ένταση του θρίλερ. Από γραφής ωστόσο το ίδιο το βιβλίο μιλά για εκείνες τις βαθιές ουλές από τις οποίες γεννιούνται τα μυθιστορήματα. Για το σύνδρομο της Σεχραζάτ, “τη βαθιά και σαρωτική δύναμη του πρέπει”, για τους δαίμονες εν ολίγοις που καταδιώκουν τον δημιουργό. Είναι κι αυτό ένα θρίλερ, υπαρξιακού τύπου θα έλεγα..

Ο Στήβεν Κινγκ είναι ένας συγγραφέας που αποφεύγει τις fun page και την υπερέκθεση του, εδώ έχουμε ένα κλείσιμο του ματιού στην σχέση θαυμαστή με συγγραφέα;

Το Μίζερι έχει πολλά αυτοαναφορικά στοιχεία. Ο Στίβεν Κιγκ έχει φανατικούς θαυμαστές, η σύζυγός του ήταν μάλιστα εκείνη που πίστευε πάνω απ’ όλους στο συγγραφικό του ταλέντο και τον βοήθησε να πειθαρχήσει και να ολοκληρώσει κάποια από τα έργα του. Και το κλείσιμο του ματιού δεν σταματά εδώ. Το αυτοκινητικό ατύχημα, η εξάρτηση από τις ουσίες και τα παυσίπονα είναι επίσης σημεία ταύτισης του Κιγκ με τον Πωλ Σέλντον. “Όταν κοιτάζεις την άβυσσο, η άβυσσος σε κοιτάζει κι εκείνη” είναι το μόττο του βιβλίου, ένα απόφθεγμα του Νίτσε. Το Μίζερι είναι κλείσιμο του ματιού αλλά και βουτιά στην άβυσσο.