Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με το χάρτινο τρισδιάστατο κουκλοθέατρο;

Με το κουκλοθέατρο ασχολούμαι αρκετά χρόνια. Πάντα όμως είχα στο μυαλό μου το χαρτί — με συγκινούσε αυτό το υλικό, τόσο απλό και ταυτόχρονα εύθραυστο, όπως τα φτερά του Ίκαρου. Από καιρό ήθελα να αφηγηθώ αυτή την ιστορία μέσα από το χαρτί, να τη δω να παίρνει μορφή.

Κατά την περίοδο της καραντίνας βρήκα τον χρόνο να πειραματιστώ, να δοκιμάσω τεχνικές, να δω πώς μπορώ να ζωντανέψω το χαρτί πάνω στη σκηνή. Συζήτησα πολύ με τη θεατρολόγο και project manager Αλεξάνδρα Λιακοπούλου, το ονειρευτήκαμε, το πιστέψαμε, και σιγά σιγά όλο αυτό άρχισε να αποκτά ζωή.

Η παράσταση Δαίδαλος και Ίκαρος επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Τι ήταν αυτό που έκανε το κοινό και την κριτική να την ξεχωρίσουν;

Νομίζω ότι αυτό που έκανε την παράσταση να ξεχωρίσει ήταν οι τεχνικές που χρησιμοποιήσαμε και το ίδιο το χαρτί· ένα υλικό με απίστευτες δυνατότητες και ευαισθησία. Με την εικαστική επιμέλεια του Παύλου Νικολακόπουλου, στην σκηνογραφία δημιουργήθηκε ένας ολόκληρο κόσμος, όπου το βλέμμα του θεατή ταξιδεύει. Οι φωτισμοί του Κωνσταντίνου Κωστόπουλου ανέδειξαν την ευθραυστότητα των υλικών, ενώ η μουσική του Μανώλη Μανουσάκη δημιούργησε ηχητικά τοπία που συνομιλούν με τον μύθο.

Όλα αυτά, ακολουθούν την ιστορία του Δαίδαλου και του Ίκαρου, που αγγίζει θέματα  όπως η ελευθερία και η ανάγκη να δοκιμάζεις τα όριά σου, δημιούργησαν μια εμπειρία που φαίνεται πως άγγιξε μικρούς και μεγάλους.

Μέσα από τη μυθολογία θελήσατε να μιλήσετε για κάποια πολύ σύγχρονα ζητήματα. Ποια είναι αυτά και τι υποδοχή είχαν από τους μικρούς θεατές;

Μέσα από τον μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου, που είναι ο πρώτος πτητικός μύθος της ανθρωπότητας, μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για διαχρονικά ζητήματα, όπως η ανάγκη του ανθρώπου να αναζητά νέους χώρους, να διεκδικεί την ελευθερία του, να φτιάχνει μόνος του τα φτερά για να την κατακτήσει. Αυτές οι ανάγκες και οι επιθυμίες του ανθρώπου δεν σταματούν να γοητεύουν κάθε γενιά.

Τα παιδιά ακολουθούν την παράσταση με αληθινό ενδιαφέρον, συμμετέχουν, ρωτούν, συγκινούνται· το ζουν σαν μια περιπέτεια, με τον δικό τους τρόπο, που τα φέρνει πιο κοντά στα μεγάλα ερωτήματα του μύθου.

Παράλληλα, λόγω της μεγάλης επιτυχίας που γνώρισε πέρσι, επαναλαμβάνεται για 2η σεζόν η παράσταση Οι Καλοί και οι Κακοί Πειρατές στο Θέατρο Αλκμήνη. Χρησιμοποιείτε και εδώ την ίδια μέθοδο κουκλοθεάτρου και τις ίδιες τεχνικές; Τι διαφορετικό έχει αυτή η παράσταση από την πρώτη σας δουλειά;

Είναι πολύ μεγάλη μας χαρά που Οι Καλοί και οι Κακοί Πειρατές συνεχίζουν για δεύτερη χρονιά. Είναι ακόμη μία χειροποίητη και προσεγμένη παραγωγή, όπου η ομάδα «Αφού» αυτή τη φορά διασκευάζει το πολυαγαπημένο βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου και της Ίριδας Σαμαρτζή.

Χρησιμοποιώντας τις ίδιες τεχνικές με πρωταγωνιστή το χαρτί, σε συνδυασμό με χειροκίνητες προβολές, δημιουργούμε μια πιο παιχνιδιάρικη και πολύχρωμη πειρατική περιπέτεια, όπου οι κακοί πειρατές απειλούν, ενώ οι καλοί πειρατές απαντούν με χιούμορ και ανεμελιά, μετατρέποντας κάθε στιγμή σε παιχνίδι. Οι μικροί μας θεατές παρασύρονται σε μια θαλασσινή περιπέτεια γεμάτη διάδραση, εκπλήξεις και παιχνίδι.

Θυμάστε κάποια σχόλια για τις παραστάσεις σας, από παιδιά ή από γονείς, που σας συγκίνησαν ιδιαίτερα;

Ναι, υπάρχουν πολλά σχόλια που κρατάω μέσα μου από τις παραστάσεις. Είναι μαγικός ο τρόπος που τα παιδιά ταυτίζονται και μιλούν στους ήρωες· τους δίνουν κουράγιο, τους λένε ότι είναι μαζί τους, ότι θα τους βοηθήσουν. Αυτές οι στιγμές είναι συγκλονιστικές, γιατί βλέπεις τη φαντασία και την ενσυναίσθηση να γίνονται πράξη μπροστά σου.

Θα μοιραστώ την φράση « Τσουρούφλη είσαι γενναίος θα τα καταφέρεις, Θα βοηθήσεις τον φίλο σου»

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Αυτόν τον καιρό συνεχίζουμε με παραστάσεις σε σχολεία και, παράλληλα, κάθε Σάββατο στο Θέατρο Αλκμήνη με τους Καλούς και Κακούς Πειρατές και κάθε Κυριακή στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με τον Δαίδαλο και Ίκαρο.

Παράλληλα, με την Αλεξάνδρα Λιακοπούλου δουλεύουμε πάνω σε νέες ιδέες, συζητάμε διαφορετικές τεχνικές και ετοιμάζουμε εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις για παιδιά, γιατί μας ενδιαφέρει πάντα να κρατάμε ανοιχτό αυτόν τον διάλογο με το νεανικό κοινό. Μας ενδιαφέρει να συνεχίσουμε να δημιουργούμε κόσμους που εμπνέουν τα παιδιά να ονειρεύονται και να ανακαλύπτουν τη δική τους φωνή μέσα από το κουκλοθέατρο και το θέατρο.