Σημείωμα σκηνοθέτη

«Τίποτα δεν είναι πιο αφοπλιστικό από την απλή αλήθεια, τίποτα πιο εξωτικό από το δικό μας περιβάλλον, τίποτα πιο ευφάνταστο απ' την πραγματικότητα, και δεν υπάρχει τίποτα πιο συναρπαστικό στον κόσμο, από την εποχή στην οποία ζούμε.»

Egon Erwin Kisch

Η Παιδική Σκηνή που προτείνουμε είναι ένα θέατρο που όμοιό του σπανίζει στην καλλιτεχνική πραγματικότητα της Ελλάδας. Είναι ένα θέατρο για ανθρώπους από 6 ετών και πάνω.

Φιλοδοξούμε να εδραιωθεί ένα καινούριο χειραφετημένο θέατρο για παιδιά και νέους που αντικαθιστά τα ηθικοπλαστικά, «Χριστουγεννιάτικης υφής» και εύκολου συναισθηματισμού παραμύθια, που κυριαρχούν στο κατεστημένο του παιδικού θεάτρου, με ψυχαγωγικές, ρεαλιστικές ιστορίες που προσδιορίζονται από τη σχέση τους με την καθημερινότητα, με τις οποίες τα παιδιά μπορούν να ταυτιστούν άμεσα και να αναγνωρίσουν το οικείο τους περιβάλλον.

Μεγάλη προϋπόθεση για την εμπιστοσύνη των παιδιών βέβαια είναι να τα αντιμετωπίσεις σαν ίσους και να συνηγορήσεις έμπρακτα μαζί τους, να τους δημιουργήσεις τον χώρο που θα τα φέρει στο επίκεντρο και να διδάξουν εκείνα τη ζωή σ’ εμάς.

Μέσα από την εμπειρία των παραστάσεων «Μια Γιορτή στου Νουριάν», «Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης»,  «Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν» κ.ά., που ανεβάσαμε τα τελευταία 9 χρόνια στην Αθήνα με την ομάδα «Συντεχνία του Γέλιου», έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε αυτή την εμπιστοσύνη και την διάθεση χειραφέτησης. Η κοινωνία μας μοιάζει να μην διατίθεται και να αρνείται να δώσει τον λόγο στην αυθόρμητη και γνήσια δημιουργικότητα την παιδιών.

Γι’ αυτό είναι πολύ μεγάλη η χαρά και ιδιαίτερη τιμή που μου δίνεται η ευκαιρία από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος να δουλέψω σε ιδανικές συνθήκες μια καινούργια εκδοχή του υπέροχου έργου του φίλου μου Volker Ludwig με τίτλο «Μια Γιορτή στου Αλ- Νουρί» (Ein Fest bei Papadakis, στην πρωτότυπη γερμανική εκδοχή του 1973, η οικογένεια των μεταναστών ήταν Έλληνες), που πραγματεύεται με τους πιο κωμικούς όρους, το πολύ επίκαιρο θέμα του ρατσισμού και των προκαταλήψεων απέναντι σε μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι ένα θέμα που ξανά και ξανά βρίσκει τις σύγχρονες  κοινωνίες απροετοίμαστες και αμήχανες, κυρίως όσον αφορά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Το έργο προσπαθεί να αναδείξει τις αρετές της ανεκτικότητας, της αλληλοκατανόησης και αυθόρμητης ταύτισης που έχουν τα παιδιά μεταξύ τους πέραν των εγκλωβισμών που επιβάλλονται από την περιχαράκωση σε εθνικότητες και κοινωνικές τάξεις.

Πιστεύουμε ότι οι φυλετικές διακρίσεις, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός είναι προϊόντα φόβου, έλλειψης παιδείας και προκατασκευασμένων ιδεολογικών αγκυλώσεων, και όχι αρχέγονες φυσικές τάσεις του ανθρώπου που μπορούν να δικαιολογηθούν. Αυτός είναι ένας διάλογος που έχει αναγκαστικά ξεκινήσει στην ελληνική κοινωνία. Η παράσταση ευελπιστεί να αποτελέσει μια ουσιαστική και διαφωτιστική φωνή που απευθύνεται σε παιδικό κοινό αξιοποιώντας τον κόσμο των παιδιών, που σ’ αυτό το έργο, με όρους επίκαιρους και ρεαλιστικούς, μας «φοράνε για άλλη μια φορά τα γυαλιά».

Εύχομαι από καρδιάς οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες μας και το θεατρόφιλο κοινό να διδαχτούν και να εμπνευστούν από τα παιδιά, και να εκμεταλλευτούν αυτήν την πρωτοβουλία του ΚΘΒΕ για μια πρωτοπορία στο παιδικό θέατρο.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους μου ηθοποιούς της παράστασης που αφηγούνται με μεγάλη ευαισθησία την ιστορία της «Γιορτής», τον τέως Καλλιτεχνικό Διευθυντή Γιάννη Αναστασάκη και την Μαρία Τσιμά για την πρωτοβουλία και την στήριξη τους, τον νυν διευθυντή Νίκο Κολοβό και όλο το προσωπικό του ΚΘΒΕ που είναι στο πλευρό μας, ήταν μια υπέροχα ξέφρενη εμπειρία.

Βασίλης Κουκαλάνι, «Συντεχνία του Γέλιου»