Σπύρος Μιχαλόπουλος: όταν αποτύχουμε να γίνουμε αυτό που θέλουν οι άλλοι, τότε μπορούμε να πούμε ότι ειμαστε κοντά στον εαυτό μας, άρα στη δική μας προσωπική επιτυχία

25 Νοεμβρίου 2019  |  από Δέσποινα Κελεσίδου
Σπύρος Μιχαλόπουλος: όταν αποτύχουμε να γίνουμε αυτό που θέλουν οι άλλοι, τότε μπορούμε να πούμε ότι ειμαστε κοντά στον εαυτό μας, άρα στη δική μας προσωπική επιτυχία
Σκηνοθετεί για δεύτερη χρονιά το βιβλίο του Περικλή Κοροβέση και παράλληλα την πετυχημένη ελληνική σειρά "Άγριες Μέλισσες". Μας μίλησε και για τις δύο επιτυχίες.

Μιλήστε μας λίγο για την υπόθεση του έργου.

Το Tango Bar είναι ένα έργο που διαδραματίζεται σ’ ένα μπάρ της δεκαετίας το ‘80 την ώρα που αυτό έχει κλείσει. Τότε θα έρθει ο Λάκης, αποτυχημένος συγγραφέας και θα συναντήσει τον ιδιοκτήτη Φώντα, αποτυχημένο ηθοποιό. Οι δυο τους θα περάσουν το υπόλοιπο της βραδιάς μιλώντας, καυγαδίζοντας, βγάζοντας τα εσώψυχά τους.

 

Ποιος ήταν ο κύριος λόγος επιλογής του συγκεκριμένου έργου;

Η αλήθεια του κειμένου. Ο Κοροβέσης έχει γράψει μια ελεγεία πάνω στην αντρική φιλία και την τοποθετεί σ’ έναν ιερό χώρο, το Μπάρ. Είναι ένα δυνατό κείμενο που σε κρατάει από την πρώτη στιγμή.

 

Η γνωριμία και η συνάντηση με τον συγγραφέα Περικλή Κοροβέση πόσο σας βοήθησε;

Η γνωριμία μου με τον Περικλή Κοροβέση ήταν καθοριστική όσον αφορά στην σκηνοθετική προσέγγιση του έργου. Γνωρίζοντάς τον, κατάλαβα ότι το έργο πρέπει ν’ ανέβει απλά, κατανοητά, χωρίς τεχνάσματα. Κι έτσι έγινε.

 

Πείτε μας δυο λόγια για τους ήρωες της παράστασης.

Ο Λάκης και ο Φώντας είναι παιδικοί φίλοι. Στη ζωή τους αγάπησαν και οι δύο το θέατρο από διαφορετική σκοπιά. Ο ένας σαν θεατρικός συγγραφέας-αποτυχημένος πια (Λάκης) και ο άλλος σαν ηθοποιός (Φώντας) αποτυχημένος επίσης. Ο δεύτερος άνοιξε μπαρ και έχει επιτύχει ως μπάρμαν. Η μεταξύ τους σχέση είναι μια σχέση μεγάλης αγάπης και φιλίας, που περνάει και επιβεβαιώνεται από ομηρικούς καυγάδες και αντιθέσεις.

 

Το έργο έχει να κάνει με τη φιλία και τις ανθρώπινες σχεσεις. Πόσο σημαντικο ρόλο παίζει η φιλία στις ζωές μας;

Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων είναι ένα πολυσύνθετο και συνάμα απλό ζήτημα. Πόσο μάλλον η φιλία. Στηρίζεται σε απλές βάσεις που όμως από μόνες τους είναι ή γίνονται πολύπλοκες. Θα μπορούσα να πω ότι στηρίζεται στην ειλικρίνεια άλλα και το κατά συνθήκη ψεύδος. Στηρίζεται στην κατανόηση αλλά και στην παρεξήγηση, στην ηρεμία και τη σύγκρουση… Νομίζω ότι η βάση όλων είναι η πρόθεση.Τί προθέσεις έχεις για τον άλλον. Τον φίλο, το  συμμαθητή, τον συνάδελφο, το αντίθετο φύλο. Από εκεί ξεκινάνε τα πάντα. Από τις προθέσεις. Αυτές θα καθορίσουν την διαδρομή σου σε μια σχέση. Είτε φιλική, είτε ερωτική, είτε επαγγελματική. Η αντρική φιλία είναι διαφορετική από τη γυναικεία εξαιτίας των διαφορετικών προθέσεων που ενέχει κάθε φύλο. Βέβαια δεν θεωρώ ότι μια αντρική φιλία είναι μόνο να βλέπεις μπάλα, να πίνεις σε μπαρ και να χασκογελάς ή να φλερτάρεις. Είναι και το να μιλήσεις, να σιωπήσεις, να κλάψεις, να συμπονέσεις, να παρηγορήσεις, να ζήσεις.

 

Τι ρόλο παίζουν στην εξέλιξή μας τα ανεκπλήρωτα όνειρα και επιθυμίες μας, οι αποτυχίες μας; Το έργο δίνει απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα;

Ο συγχρονος ανθρωπος είναι εγκλώβισμένος στις επιλογές του. Οι περισσότερες από αυτές δεν είναι καν δικές του. Είναι επιβεβλημένες μέσα από ένα σύστημα αξιών που, για να σε κρίνει επιτυχημένο και άξιο, θα πρέπει να τις ακολουθήσεις. Έτσι, η κοινωνική επιτυχία μέσα από αυτό το σύστημα είναι συνήθως δεδομένη. Η αποτυχία, λοιπόν, είναι η προσωπική επιτυχία για τον καθένα. Επομένως, όταν αποτύχουμε να γίνουμε αυτό που θέλουν οι άλλοι, τότε μπορούμε να πούμε ότι ειμαστε κοντά στον εαυτό μας, άρα στη δική μας προσωπική επιτυχία. Αυτό είναι και το κλειδί του έργου. Τι σημαίνει να είσαι επιτυχημένος, τι σημαίνει να είσαι γνωστός… Τίποτε απολύτως. Είσαι επιτυχημένος μέσα από ένα σύστημα που την επιτυχία την μεταφράζει σε αριθμούς και όχι σε ουσία.Το σύστημα δεν χρειάζεται την ουσία, αλλα το φαίνεσθαι…

 

Φέτος σκηνοθετείτε και τις Άγριες Μέλισσες που παρουσιάζουν πολύ μεγάλη επιτυχία, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

 Οι Άγριες Μέλισσες είναι ένα στοίχημα για μας. Θέλουμε να αποδείξουμε ότι μπορούν να γίνουν καλές δουλειές σ’ ένα περιβάλλον άκρως εμπορικό, όπως η ιδιωτική τηλεόραση. Η σκηνοθετική μας ομάδα (Λ.Χαρίτος, Σ,Πατρώνης και εγώ) μαζί με τη σεναριογράφο μας Μελίνα Τσαμπάνη προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτό το επίπεδο δουλείας όσο το δυνατον ψηλότερα.Λέμε αλήθειες και το εννοούμε. Αυτή είναι η επιτυχία: Να λες με όμορφο τρόπο μια ιστορία.Ο κόσμος αυτό το κατάλαβε κι έτσι η επιτυχία ήρθε.

 

Έχετε κάνει τηλεόραση, κινηματογράφο, θέατρο.  Αν έπρεπε να διαλέξετε, τι θα επιλέγατε;

 Διαλέγω κάθε φορά ανάλογα με το τι έχω στα χέρια μου σαν κείμενο. Σίγουρα το σινεμά είναι η προτίμηση μου, αλλά και το θέατρο. Τηλεόραση κάνω για βιοπορισμό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα κάνω τα πάντα σ’ αυτήν. Προσπαθώ να επιλεγώ καλά project.