Ο Μορτ Κλωναράκη μας συστήνει την Δάφνη την ηρωίδα που υποδύεται στην ταινία "Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ", μας μιλάει για την συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Γιώργο Γεωργόπουλο και τον Βαγγέλη Μουρίκη, την σχέση την δική της με τον αθλητισμό και πόσο σημαντικό είναι να παλεύουμε στην ζωή μας παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες..

Θα ήθελες για αρχή να μας πεις λίγα λόγια για την ταινία;

Βλέπουμε ένα κορίτσι 18 χρονών την δάφνη ή αλλιώς Πάττυ, να φεύγει από το νησί της και να πηγαίνει στην Αθήνα να κάνει πρωταθλητισμό στο τζούντο. Είναι μια ταινία ενηλικίωσης και ταυτόχρονα μια αθλητική ταινία με αναφορές στα 80s. Οδηγός της Πάττυ σε όλα αυτά είναι ο καινούργιος της Δάσκαλος ο Γιουρι. Μέσα στη ταινία βλέπεις την Πάττυ να μεγαλώνει και τον Γιούρι να μαλακώνει. Και προφανώς όλα λύνονται στον τελικό.

Πώς έγινε η προσέγγιση και πώς ήταν η συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη Γιώργο Γεωργόπουλο;

Μέσω casting. Η συνεργασία μας ήταν πολύ καλή. Τον εμπιστευτούν απόλυτα, και μου εξηγούσε ακριβώς τι χρειαζόταν από μένα. Ακόμα και στις απαιτητικες σκηνές ένιωθα πολύ ασφάλεια

Σκιαγράφησέ μου την Δάφνη, τί είναι αυτό που την χαρακτηρίζει.

Είναι κλειστό παιδί η Παττυ, δεν μιλάει πολύ. Ειδικά στην Αθήνα που είναι είναι όλα άγνωστα είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει. Ταυτόχρονα όμως είναι πολύ πεισματάρα, θα κάνει το δικό της έτσι και αλλιώς. Είναι σκληρό καρύδι και δουλεύει πολύ γι'αυτό που θέλει. Μαζί με αυτα είναι και ευαίσθητη και γλυκιά με τους ανθρώπους της. Είναι ένας όμορφος συνδιασμός πραγμάτων

Μίλησε μου για την σχέση της Δάφνης με τον Δάσκαλο Γιούρι;

Είναι μια σχέση που χτίζεται, η εμπιστοσύνη είναι κάτι που έρχεται αργότερα. Η Δάφνη μαθαίνει να σέβεται και να μην αμφισβητεί τον δάσκαλο της και με το καιρό τον καταλαβαίνει όλο και καλύτερα.

Πόσο δύσκολο πιστεύεις ότι ήταν να φανεί αληθοφανής στον θεατή μία αθλητική ταινία;

Για μας ήταν σημαντικό το αθλητικό κομμάτι να φανεί αληθινό στους ίδιους τους αθλητές και όχι απλά στον μέσο θεατή. Προσεγγίσαμε το τζούντο και πρακτικά και ιδεολογικά και πιστεύω το υπηρετήσαμε σε μεγάλο βαθμό. Είναι πάντα δύσκολο να κάνεις μια αθλητική ταινία, παραγωγικά αλλά και υποκριτικά χρειάζονται πολλά πράγματα, αλλά πιστεύω αξίζει τον κόπο

Η σχέση η δική σου με τον αθλητισμό; σου έκανε εντύπωση ότι μιλάει για το τζούντο;

Εγώ κάνω πολλά χρόνια ταεκβοντό, αυτό είναι το άθλημα μου. Έμαθα τζούντο για τη ταινία, πολύ διαφορετικό. Μου άρεσε που πιάσαμε ένα άθλημα που δεν συζητιέται πολύ, που μπορεί να γίνει η αφορμή κάποιος να το ξεκινήσει και να το αγαπήσει. Είναι σημαντικό να προβάλλονται παραδοσιακά αθλήματα σαν αυτό, που η φιλοσοφία τους διέπεται από αξίες όπως ο σεβασμός και η ευγένεια.

7) Το ταξίδι της Δάφνης από την Ικαρία μοιάζει μ' ένα ταξίδι ζωής και αυτογνωσίας;

Σίγουρα, αφήνει κάποια κομμάτια της στη Ικαρία, όπως κάνουμε όλοι όταν ενηλικιωνομαστε. Γνωρίζει τον εαυτό της σε έναν καινούριο περιβάλλον, με καινούργιους ανθρώπους καιδυσκολίες. Αυτό το ταξίδι της ήταν αυτό που τη άλλαξε δραστικά. Ακόμα και να γυριζε στην Ικαρία δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο κορίτσι

8) Ποια αθλητική ταινία στον κινηματογράφο είναι αυτή που ξεχωρίζεις;

Δεν ξέρω αν ξεχωρίζει, αλλά μια ταινία που σε μένα έχει μείνει είναι το Million Dollar Baby. Παρά το ότι είναι μια δραματική ταινία, το βασικό της πλαίσιο είναι το μποξ, με έντονες προπονήσεις και αγώνες. Αυτό που εμένα μου έμεινε είναι η σχέση της αθλήτριας με τον προπονητή της και το πόσο θυσίες και επιμονή χρειάζεται για να πετύχεις. Δείχνει ότι η αξία δεν είναι μόνο στη νίκη στο ρινγκ, και ότι σημασία έχει να παλεύεις παρά τις δυσκολίες.