Συνέντευξη
Η Χρυσή Μπαχτσεβάνη μας συστήνεται μέσα από το νέο της ρόλο σε παραγωγή ΚΘΒΕ
Η Χρυσή Μπαχτσεβάνη μας συστήνει την Ντάνιελ την ηρωίδα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη από το έργο "Ήλιος με ξιφολόγχες"και με αφορμή αυτή μας μιλάει για την νέα παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, μεταφέροντας μας στην Θεσσαλονίκη μίας άλλης εποχής όπου πολιτισμοί και εθνικότητες συγκρούονται με μόνο έπαθλο την επιβίωση.
Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια για την νέα παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος "Ήλιος με ξιφολόγχες";
Πρόκειται για το υπέροχο μυθιστόρημα του κ Σκαμπαρδώνη που μας έβαλε σε ένα ταξίδι πίσω στο 1931.
Μας γνωρίσε την Θεσσαλονίκη. Την εποχή και παραδόξως μας έδειξε πόσες ομοιότητες υπήρχαν τότε με το σήμερα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Είναι μία σπουδαία συνεργασία με την Ελένη Ευθυμίου στο τιμόνι και μια ομάδα που ειλικρινά ταιριάζει απόλυτα σ αυτό το εγχείρημα. Παρέα όλοι μαζί χτίζουμε σπιθαμή σπιθαμή αυτό το μωσαϊκό.
Όταν τον διάβασες τι ήταν ήταν αυτό που σε γοήτευσε;
Θα ήθελα να μείνω στις περιγραφές. Είναι αριστοτεχνικές! Υπάρχει μία που κατά την γνώμη, ξεπερνάει ό,τι έχω διαβάσει. Είναι μια περιγραφή για τα πόδια. Δεν θα ήθελα να την προδώσω.
Ποια είναι η δική σου ηρωίδα και ο ρόλος που παίζει στην υπόθεση του έργου;
Είμαι η Ντάνιελ ένα νέο κορίτσι πολύ μπροστά για την εποχή της. Οδηγεί Χάρλευ, καπνίζει, χορεύει, έχει σύντροφο αλλά συνάπτει σχέση με τον ταγματάρχη της πόλης και αλλάζει ρότα στην ιστορία του.Είναι ελεύθερη, κάνει γυμνισμό, λέει και κάνει ότι νοιώθει. Αναλαμβάνει το καπνεργοστάσιο του πατέρα της.. Δεν φοβάται τίποτα. Με έχει απελευθερώσει πραγματικά! Και όπως είπε ο κύριος Σκαμπαρδώνης. "Τι την κάνει τόσο ακαταμάχητη;" Και μας απάντησε με λόγια του Ελύτη σε αντίστοιχη ερώτηση:" Ότι είναι άπιαστη".
Μένοντας στην Θεσσαλονίκη και περπατώντας νιώθεις ότι είναι ένα "χωνευτήρι" πολιτισμών, μία μικρή μητρόπολη;
Η Θεσσαλονίκη έχει συγκεντρώσει ανέκαθεν ανθρώπους απ' όλα τα μήκη. Ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση. Μπορεί κανείς να συναντήσει ότι ποθεί στις δρόμους της, στην ιστορία της. Έχουν βρει άνθρωποι σπίτι εδώ. Υπάρχουν βέβαια και πολύ σκοτεινά σημεία της τα οποία κάποτε θα πρέπει να τα δει κατάματα. Να εκσυγχρονιστεί ιδεολογικά, γιατί σε κάποια σημεία είναι πίσω. Της αναλογεί να είναι σπουδαία και καλλιτεχνικά με τα φεστιβάλ της, τις γεύσεις της που αλλού δεν έχει τέτοιες, με αυτή την ομορφιά απο τα κάστρα ως τη θάλασσα, τους ήρεμους ρυθμούς της που σε κάνουν να ανθίζεις και τον "ερωτισμό" που κάνει τα βράδια μαγικά.
Σε γοητεύει σαν Χρυσή η εποχή που διαδραματίζεται το έργο και ότι φέρει μαζί της;
Με γοητεύει η Μπελ Εποκ. Πώς χόρευαν τότε. Πώς διασκέδαζαν και απολάμβαναν κάποια πράγματα. Λατρεύω την αισθητική της εποχής και ότι τότε οι γυναίκες δώσανε μεγάλο αγώνα για να υψώσουν το ανάστημα τους και να πάρουν αυτά που θα έπρεπε να είναι κερδισμένα.
Υπάρχει μία έχθρα ανάμεσα σε όλους λόγω διαφορικών ιδεολογιών, πεποιθήσεων κλπ.. βρίσκεις ομοιότητες με το σήμερα;
Απολύτως. Τρωγόμαστε μεταξύ μας. "Τις μετράμε". Εγκλωβιζόμαστε στο να διαλέξουμε πλευρά, φανέλα και να την στηρίξουμε φανατικά, αντί να συσπειρωθούμε και να ορμήξουμε ενάντια στην εξουσία που μας καταπνίγει, ενάντια σε οτι βάζει τον άνθρωπο σε δεύτερη μοίρα.
Το ακροδεξιό στοιχείο που κυριεύει την πόλη υπάρχει εν έτη 2025. Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;
Το ακροδεξιό στοιχείο και γενικότερα η ιδεολογία ακμάζει επικίνδυνα σε όλο τον πλανήτη. Γενικά η θεωρία της κοσμοδιόρθωσης από μονάδες ή ομάδες που προσπαθούν φασιστικά να επιβάλουν και να επιβληθούν. Η Θεσσαλονίκη έχει βιώσει ακραίες καταστάσεις από αυτές τις ιδεολογίες. Η πόλη αυτή όμως θυμάται και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να μην επιτρέψει να ξανά συμβούν αυτά τα γεγονότα. Η Θεσσαλονίκη υπήρξε "μάνα" μητρόπολη στα βαλκάνια και καταφύγιο για πολλούς. Αυτό λέει και η ιστορία της. Είναι ένα πέρασμα που άλλωστε ή θα σε κερδίσει και θα σε κρατήσει ή θα σου δώσει το βήμα να πας παρακάτω. Αλλά όπως και να χει είτε περαστικός είτε μόνιμος η αντίσταση είναι η μόνη λύση σε οτιδήποτε μπορεί να προσβάλει τα οικουμενικά δικαιώματα που έχει ο καθένας μας.
Την ώρα που συζητάμε, όχι μακριά διαδραματίζεται πόλεμος ή πόλεμοι. Πόσο αισιόδοξη ή απαισιόδοξη είσαι για την τροπή όλου αυτού;
Τελευταία με έπιασε ένα αίσθημα να θέλω όλα να πάψουν. Όπως έγινε στην καραντίνα.
Μου φαίνεται τρελό ότι γίνονται όλα αυτά κ εμείς συνεχίζουμε την μέρα. Ειλικρινά έχω αποκαρδιωθεί, τα περιμένω όλα. Από μικρή με προετοίμαζα για το χειρότερο, αλλά κάτι στιγμές σκέφτομαι τι γίνεται και έρχονται εικόνες μπροστά μου, που με πιάνει αηδία, φρίκη και μετά λέω αφού ζεις συνέχισε.
Δεν ξέρω! Ντρέπομαι και λυπάμαι βαθειά για την ανθρωπότητα!
Αγαπημένη ταινία με παρόμοια θεματολογία;
Θα σου πω μια σειρά, που είμαστε πραγματικά κοντά της και επιβεβαιώνει το αστυνομικό στοιχείο, το νουάρ, την αντίθεση μεταξύ φτωχών- πλούσιων, ιδεολογιών, με τις συμμορίες, το ερωτικό στοιχείο πίσω από κλειστές πόρτες και σκοτεινούς δρόμους, τις συμμορίες, τις δολοφονίες, τα παιχνίδια εξουσίας και είναι το Peaky Blinders!
photo credi: Mike Rafail