Το έργο παρουσιάζει μια κοινωνία απόλυτης σταθερότητας, όπου η τεχνολογία, η επιστήμη και η οργάνωση της ζωής έχουν εξαλείψει τον πόνο, την αμφιβολία και κάθε μορφή υπαρξιακής σύγκρουσης. Οι άνθρωποι ανήκουν σε προκαθορισμένες τάξεις, μεγαλώνουν με την αρχή ότι «όλοι ανήκουν σε όλους» και εκπαιδεύονται να αποφεύγουν κάθε μορφή ουσιαστικού συναισθηματικού δεσμού. Οι πολίτες εξουσιάζονται μέσα από την καταναγκαστική ευτυχία, την κατανάλωση, τη διασκέδαση και ένα φάρμακο που εξαφανίζει κάθε ίχνος δυσφορίας. Όταν όμως κάποιοι αρχίζουν να αμφισβητούν αυτό το σύστημα, αποκαλύπτεται το πραγματικό τίμημα της «τελειότητας»: η απώλεια της ελευθερίας, της αλήθειας και της ανθρώπινης ευαλωτότητας.